Nieuw speeltje

Afgelopen zondag was mijn verjaardag. Het was een aardige beproeving. Meteen de koudste 23september ooit en de koudste dag sinds 5 april jl.

Met andere woorden, het leek wel winter. 

Het was wel even wat anders dan de afgelopen jaren. Toen vierden we het heerlijk met de voetjes in het zand en aten we ergens een hapje waar je lekker buiten zat. Nou als ik nu buiten had gezeten had mijn bord weggewaaid, wat een ellende. Maar we hebben het overleefd. En gelukkig was het weer de dag erna weer een stuk beter. Die dag hebben we benut om het tuincentrum te bezoeken. Ik wilde graag wat plantjes voor in huis. Die hadden we nog niet en maakt het toch net wat aangekleder. Het kopen van planten gaat verder dan kijken naar wat mooi is. De grootste uitdaging is nog wel om planten te vinden die katproof zijn. Niet te lekker, niet te veel sliert, niet giftig. Nou ja dat dus. Ik heb wat gevonden, denk ik. De tijd zal het leren. Het enige niet katproof wat eraan zit zijn de grijze sliertjes. Ik vind ze leuk, maar ik vermoed dat er meer dat vinden. Ach als ze dan maar van de plantjes zelf afblijven.

Dat de herfst echt ingetrede is zie ik elke dag in het bos. De paddestoelen schieten als paddestoelen uit de grond. Hahaha. 

Ik had vanmorgen dennenappels en eikels uit het bos meegenomen. Leek me leuk om om de kaarsen heen te leggen.

Ook nu weer waren het de katten die dit een geweldig idee vonden. Je huis katproof maken is zo makkelijk nog niet.

Voor ik het wist hadden ze al twee dennenappels en een eikel van de schaal gegooid. Wel lekker goedkoop speelgoed. 

Voor de honden hebben we ook een nieuw speeltje. Een speeltje voor onsen zij mogen er mee lopen.

Ik heb drie led halsbanden voor ze gekocht. Nu zijn ze in het donker zichtbaar. We lopen s avonds niet altijd op plekken waar lantaarnpalen staan, dan is dit wel even superhandig. Luna mag s avonds niet los. Die heeft ons een keer een uur bezig gehouden met haar wegloopgedrag. Daar zijn we klaar mee. Alleen overdag in het bos mag ze nog los. Maar ook luna heeft een bandje. Je weet immers maar nooit, mocht ze ontsnappen, dan kunnen we haar in het donker gewoon zien.

Kijk, ieder een eigen kleurtje.

Rollen omgedraaid

De dagen beginnen een soort van structuur te krijgen. Ze beginnen op dit moment standaard met een lange wandeling in een bos.

Minstens 2,5-3 kilometer en heeft liefst meer. Luna loopt sowieso minstens het dubbele. Die rent vooruit en komt dan weer terug, alles keer twee dus. Soms is het even afhankelijk van waar het pad mij brengt. Van nieuwe paden weet ik de afstanden niet en is het soms een verrassing waar je uit komt. De honden vinden het prachtig. Het is heel mooi om te zien hoe zelfverzekerd lexa wordt.

Van een bang onzeker hondje naar een hondje met meer zelfvertrouwen. Ze huppelt lekker los mee en doet zelfs mee aan het belangrijke event plas over plas. Ken je dat? Tico plast, Luna plast daar overheen. En Lexa plast daar nu ook. Niet altijd er overheen, maar ernaast is ook al heel stoer. De volgorde wijzigt zich regelmatig, maar het gaat om die paar druppies, die moet je er gelegd hebben.

Van het weekend hadden we visite. Na de instructie dat ze Lexa moesten negeren ging het heel snel prima. Het blaffen was kort en na wat bemoedigende woorden van mijn kant was het oké. De visite is gaan zitten en Lexa is ook haar ding gaan doen.

Wat de honden overdag doen na zo’n wandeling heb ik hier even in kaart gebracht.

Zoals je kunt zien hebben ze het zwaar.

Als zij zo op apengapen liggen geeft het Tommy de mogelijkheid de huiskamer te verkennen. Dat gaat al een stuk beter. Tommy heeft strategie bepaald. Als Tico nu in de buurt komt begint hij vast te blazen, ze hebben de rollen dus omgedraaid. Tico weet niet zo goed wat hij daarmee moet. Hij kijkt dan een beetje stom van wat doe jij lelijk. Zeker vergeten dat dit gedrag komt door dat hij zelf met lelijk gedrag is begonnen. Maar goed, er is wel verbetering. Ze kunnen elkaar nu op 1,5 meter afstand zonder problemen benaderen.

En dan hadden we vandaag een ander voorbeeld van rollen omgedraaid. Youri had een lekke band. Normaal zou ik die plakken, maar in het kader van ooit moet hij op eigen benen staan heb ik het hem zelf laten doen. Ik de instructies en hij de uitvoering.

Ik heb deze vaardigheid ooit van mijn opa geleerd. Ben hem er nog dankbaar om. Zo fijn om daar zelfstandig en onafhankelijk in te zijn. Dat wil ik mijn kinderen ook meegeven. Youri heeft het goed gedaan. Alleen we hebben wel pech. Ondanks dat de band na het plakken oké leek stond hij vanavond toch weer leeg. Morgen maar verder kijken.

Weer een klus geklaard

De afgelopen twee weken stonden in het teken van het huis van Maud. Zo kreeg ze haar sleutel en nog geen 1,5 week later kon ze erin.

Dat maakte dat we veel tijd besteed hebben aan verven en behangen, mee naar de bouwmarkt, mee naar kwantum. Allemaal reuze handig ook met de auto van mams. Afgelopen zaterdag hebben we dan alles overgebracht. Ondanks dat het allemaal uit maar één slaapkamer kwam, was het toch nog aardig wat. Inmiddels zijn de dozen uitgepakt en hangen zelfs de lijstjes aan de muur.

Maud heeft de foto’s al op Facebook gedeeld, maar voor degene die niet met haar bevriend zijn, zie hier het resultaat.

Nou, volgens mij lijkt me het daar prima vol te houden zo.

En dan die andere twee rakkers. Rood en rood wit van kleur. Die hebben elkaar wel gevonden. Er is geen gekrijs meer naar elkaar. Ze eten zelfs uit hetzelfde bakje, ook al hoeft dat helemaal niet. Ze zijn nog steeds veel boven. Tico is het nog steeds niet eens met de gezinsuitbreiding en jaagt Tommy naar boven. Niet leuk en niet de bedoeling. We gaan morgenavond daar eens even tijd in steken. Dan gaan we Tommy van boven halen en pontificaal beneden op de bank bij ons zetten. Eens kijken wat Tico gaat doen. Ik hoop voor hem niet veel, anders worden we echt heel boos.

Ondertussen vermaken ze zich best boven. Duvel heeft uitgelegd hoe het zit met de horren en naar buiten kijken.

Deze plek is goedgekeurd. 

 

Prima leven daarboven

Er zijn van die dingen waarvan je hoopt dat ze nog zo gaan als ze gingen voor we vijf jaar geleden vertrokken. 

Toen we hier nog woonden kwam er eens in de zoveel tijd een visser uit Urk langs die vers gerookte zalm aan de deur verkocht. Die was toch wel zo verrukkelijk dat je wel zorgde dat je daar contant geld voor in huis had. Nu we weer in Nederland woonden waren we heel benieuwd of de zalmman, zoals we hem altijd noemde, nog steeds langs de deuren kwam. Maar we weten het antwoord hoor, dat is een dikke ja. En lekker dat het was!

Terwijl wij van een lekker stukje vis genieten wordt er op Curacao keihard gewerkt. Rosanna en Patrick Kluivert zijn op het eiland voor de opnames voor TLC. Ook is er een start gemaakt met de bouw van het center. De hekken worden geplaatst en de grond egaal gemaakt.

Het is op Curacao op dit moment echt ontzettend warm. Er is weer een orkaan in de omgeving, dus dat betekent weinig wind en bloody hot. 

Ik heb met ze te doen, het valt niet mee om nu te moeten klussen. Daar is klussen in de hitte in Nederland niks bij. Toch had ik er ondanks de hitte natuurlijk wel graag bij geweest. Ik zal ondanks dat ik het allemaal niet meer zelf mee maak wel regelmatig een update geven.

Ondertussen zijn Tommy en duvel elkaar aan het aftasten en leren kennen. Dat gaat niet helemaal zonder slag of stoot. Duvel verdedigt zijn domein. 

En ook de honden vinden Tommy nog niet bij het interieur horen. Tommy woont dus nog veel op de eerste verdieping. Hij heeft al eens op de trap naar beneden gekeken, maar daar is het bij gebleven. Nu is Youri ook veel boven, dus Tommy komt niks tekort. Als ik deze foto zie denk ik zelfs dat hij helemaal niet meer beneden gaat komen. Prima leven daarboven.

Mooi roze is niet lelijk

Zo, de afgelopen dagen hebben we (ik zou bijna zeggen uiteraard) niet stil gezeten.

Maud is bijna klaar om te verhuizen. Aankomende zaterdag is het zo ver.

We hebben eerst nog even een kleine metamorfose bewerkstelligt. De slaapkamer was namelijk roze. Nou is mooi roze niet lelijk. Dat vond Maud ook. Maar mooi roze vond ze lichtroze. We hebben de wit met zuurstokroze kamer dus verandert naar een zacht roze kamer met één wand behang. Het was een totaal ander gezicht.

Het oogde er een stuk ruimer door.

Een bezoek kwantum heeft gezorgd dat ook de aankleding niet vergeten werd. Kaarsjes, leuke vaasjes, eetkamerstoelen, een bijzettafeltje. Allemaal leuke dingen die heel handig in de auto van mams kunnen. 

Nu dat bruine raamkozijn nog wit, maar dat gaat Maud zelf doen. En dan is het klaar.

En dat betekende dus ook dat het klaar was voor Tommy met het wonen bij oma en Maud. Zaterdag vonden we geen handige dag om hem mee te nemen, dus hebben we hem maar vast ingeladen. Eerst even afscheid nemen van Maud.

En daarna in de bench mee naar ons eigen kleine rescue center. We hebben boven op zolder de mannen met elkaar in contact gebracht.

Duvel was niet echt onder de indruk. Die vond de brokjes die Tommy mee had genomen veel interessanter. 

 Nu maar even afwachten of ze elkaar leuk gaan vinden. Ben benieuwd.

Vrijheid

De dagen zijn nog steeds niet anders. S morgens op pad met de honden, s middags iets oppakken wat nog gedaan moet worden naar aanleiding van de verhuizing en s avonds de administratie van rescue Paws. Op de app is het in de ochtend nog stil. Curacao slaapt dan nog, de drukte komt meestal na 15.00, maar dan ben ik zelf nog bezig. S avonds pak ik dan alle whatsapp en messengerberichten uit Curacao op. 

Gisteren was Erik wat eerder thuis dan gepland. Ondanks dat er eigenlijk genoeg te doen was, kozen we ervoor om samen wat leuks te gaan doen. 

We hebben nog geen moment gehad om bijvoorbeeld op zoek te gaan naar wat winterkleding. Überhaupt hebben we nog niets gedaan wat een stukje ontspanning was, los van het honden uitlaten. En dat honden uitlaten maakt nou net dat winkelen ook best nodig was. Ik kwam tot vandaag vrijwel na elke boswandeling met natte voeten thuis. Ik had geen schoenen meer die waterdicht waren. Toch wel handig als je door nat gras aan het banjeren bent. Wij hebben bataviastad in de buurt. Met onder andere een Columbia sport zaak met wandelschoenen. Modellen van vorig jaar, maar dat is echt het minste wat me kan boeien. Ik heb een leuk paar kunnen vinden. En een fijne ademende regenjas. Ook heel praktisch tijdens de wandelingen.

Het was erg fijn om is even wat anders te doen dan klussen of honden uit te laten.

Vandaag ook weer de dag begonnen met een wandeling in het bos. Elke dag een andere route. Het verveelt nooit. Nog niet tenminste.

Vanmiddag is eindelijk de band van mijn fiets gerepareerd. De fietsendrager die we van mijn zwager kado gekregen hebben staat nog ingebouwd achter in de garage. Hierdoor bleef de fiets eigenlijk maar staan. Vandaag is de band vervangen, eindelijk. Het geeft een gevoel van vrijheid. Niet dat ik niet weg kon, maar even een boodschap halen op de fiets kon alleen als Youri thuis was. Dan kon ik zijn fiets gebruiken. Nu kan ik keuze maken in welk vervoer ik gebruik, heerlijk.

Doelloos

Het is nu bijna half september en langzaam komen de dingen op de rit. Youri heeft zijn eerste week school achter de rug. Zij het nog halve dagen, vanaf morgen mag hij flink aan de bak. Meerdere dagen van 8.10 tot 15.50. Het begint op werken te lijken.

Ook Erik is inmiddels weer volop aan het werk en vertrekt dagelijks weer vroeg de deur uit om pas weer rond 18.00 uur thuis te komen.

Voor mij nog geen baan. Ik ben ook niet zoekende, ik heb namelijk idee een eigen bedrijf op te starten. Iets in de dierenbranche, dat lijkt me duidelijk.

Hoe en wat precies vertel ik later. Ik moet het businessplan nog uitschrijven en een kvk inschrijving regelen. Tot die tijd probeer ik ook mijn ritme te vinden. Ik heb nog geen vast ritme. Het hangt nog te veel af van wat komen gaat en nodig is. Straks als ik ook werkende ben hoop ik wat regelmaat te kunnen creëren. Hoewel ik echt wel met van alles bezig ben, voelt het nu nog een beetje doelloos. Daar wil ik van af.

Doelloos was het weekend zeker niet. Er is flink bij Maud geklust.

Van een donkere muur naar totaal andere kleuren.

Nu de slaapkamer nog.

We zijn ook druk op marktplaats. Er is niets zo leuk als voor weinig een ontzettend leuk bankje scoren, of net die eettafel die je voor ogen had.

Zo kun je met beperkt budget iets super leuks creëren. 

Aankomende zaterdag is de verhuizing. Voor die tijd zullen we Tommy ophalen. Ik denk dat duvel een kattenmaatje wel kan waarderen.