Paniek

Vandaag was een dag als vele andere vrijdagen.

S morgens huishouden, s middags tennis, een boodschapje en daarna genieten van de start van het weekend.

Alles ging nog volgens plan tot aan de boodschappen, daar ging het mis.

Bij het afrekenen kon ik mijn portomonnee nergens vinden, help!!

Ik heb hem altijd in mijn rugzak en die rugzak heb ik altijd bij me, maar hij zat er echt niet in!

Gelukkig had ik mijn telefoon wel bij me met voldoende beltegoed en kon ik Erik bellen.

Hem gevraagd of hij mijn portomonnee misschien op het aanrecht zag liggen? Nee, zag hij niet maar hij kwam mijn kant wel uit om te komen betalen.

Ik had het inmiddels aardig warm gekregen en is is hier al zo warm, dus ik smolt bijna.

Zonder portomonnee en bijna op vakantie gaan is echt een groot probleem!! In mijn portomonnee zitten namelijk niet alleen mijn bankpasjes maar ook mijn creditkaart en sedula (id kaart van hier).

In twee dagen lukt het niet om nieuwe aan te vragen en de creditkaart blokkeren is eigenlijk geen optie als je naar Amerika gaat. Daar reken je het naar de wc gaan nog zo ongeveer af met je creditkaart.

Help, help en nog eens help. 

Het laatst heb ik mijn portomonnee gisteren gebruikt bij het contant betalen van de behendigheid cursus. Daar maar eens op het veld kijken. Nee niks!

Daarna Eveline gebeld. Zij geeft de lessen en JA ze had hem gevonden!!!

Pffff, wat was ik blij!! Ze heeft hem gisteravond gevonden en mee genomen.

Oef, echt een pak van mijn hart. Ik ben in mijn hele leven nog nooit mijn portomonnee kwijt geweest, maar dit zou tijdtechnisch gezien wel heel slecht uitkomen!

Alle doemscenarios van vakantie afzeggen tot passen blokkeren hoefde gelukkig niet.

We kunnen ons weer rustig verder voorbereiden op de vakantie. 

Onverwachts

Ik vind het altijd erg leuk om met de honden op cursus te gaan.

Zo heb ik in Dronten met Storm gehoorzaamheidscursussen gedaan en later ook nog behendigheid.

Het is goed voor de binding tussen baas en hond zeker als de hond een verleden heeft.

Misschien niet voor iedereen bekend, maar ook Storm heeft een naar verleden.

Hij zat bij een eigenaar die 12 honden had. Alle honden zaten buiten in kennels. Hij liet ze één voor één een paar minuten poepen en plassen anders kostte het hem te veel tijd.

Hij wilde de honden opleiden als politiehond. Storm is dan ook als jonge pup geslagen als hij iets niet goed deed.

Dit zagen we zo terug in zijn gedrag als je een arm in de lucht stak. Ook is hij volledig gefixeerd op eten, wat er precies tijdens het voeren gebeurd is weet ik niet maar ik weet wel dat hij als de dood is dat het wordt weg gehaald.

Luna is niet zo gefixeerd op eten. Je zou juist denken met haar straatverleden dat ze erop duikt, maar nee hoor! Ze eet heel beheerst en geniet er juist van.

In de afgelopen maanden dat we hier nu wonen heb ik twee keer een sessie behendigheid met Storm gedaan.

Youri heeft met Tico een gehoorzaamheid cursus gedaan en wilde ook wel behendigheid doen. Snap ik, is voor kinderen aantrekkelijker dan gehoorzaamheid.

We moesten alleen even kijken hoe we dat organisatorisch moesten gaan doen. Maud heeft natuurlijk ook haar surfen nog op donderdagmiddag.

Vanavond begon de volgende cursus weer. Tico startte bij de beginners en ik doe met Storm het uur erna voor de gevorderden.

Alleen Luna lieten we thuis. Die vond dat natuurlijk niet leuk.

Ik vroeg tijdens de start van Youri zijn les of Luna misschien mee zou mogen doen ondanks dat ze haar  gehoorzaamheidscursus nog niet had afgerond.

Ja hoor, ze was welkom. Erik was mee en die is snel Luna gaan ophalen. Luna en Tico lopen nu dus in het zelfde groepje. En leuk dat ze het vonden!! Echt geweldig om te zien.

Ik had gedacht dat Luna bepaalde hindernissen wel eng zou vinden, maar niks hoor ze ging overal overheen. En ook nog beheerst en niet als een wilde hinde.

Ik ben trots op alle drie en op Youri natuurlijk die daar toch als jongste deelnemer staat! 

En hoe we het straks gaan doen als Erik in Canada of Nederland zit zien we dan wel weer. 

Afzien

Gisteravond werden wij door de buurvrouw geroepen. In verband met de vele muggen, kakkerlakken enzovoort had ze zelf een pestcontrol gebeld om te laten komen spuiten.

Deze zouden vandaag direct komen. Mij werd geadviseerd om de honden binnen te houden.

Nou dat is een hele opgaaf hoor. Ze zijn zo gewend om heerlijk buiten te mogen rennen.

Zelfs Storm kijkt daar naar uit en geniet ervan. Wie had dat ooit nog gedacht. Zoveel als hij in Nederland in zijn mand lag, zo actief is hij hier. En dat ondanks de warmte.

Hij was het er dan ook niet mee eens en heeft een tijd lang voor één van de schuifdeuren gestaan.

Ramen en deuren gesloten houden is best afzien. En dan was het ook nog te ruiken.

Ik hoop maar dat de muggen die bij ons wonen en ook goed last van hebben en het loodje leggen. Zou fijn zijn.

De rest van de dag heeft in het teken gestaan van onze aanstaande vakantie. Aankomende zondag vertrekken wij naar Miami en rijden de dag daarna door naar Orlando. Hier zullen we een paar parken bezoeken en vervolgens weer terug keren naar Miami. Er is hier één persoon in het gezin die zich erg verheugd op de shoppingmalls, ik noem geen namen! Gelukkig zijn die er meer dan genoeg in Miami en omgeving. De rest zal de tijd ook vast wel doorkomen. We hebben er zin in!

Voor het goede doel

Ik had allerlei ideaalbeelden toen ik nog in Nederland woonde.

Ik zou gaan fosteren voor Carf en daarmee vele hondjes van de straat redden.

Wat ik mij toen totaal niet realiseerde en waar ik door het te doen achter ben gekomen is dat het emotioneel zwaar is!

Ik kan geen honden opvangen en ze later weer in hokjes in het dierenasiel laten stoppen.

En zou ik fosteren voor Carf dan blijven de honden bij je totdat ze geadopteerd worden.

Prachtig natuurlijk, maar als ik een hond drie jaar in mijn gezin bij me heb gehad kan ik niet naar Nederland terug en die hond hier laten. Dan behoort hij tot het gezin en adopteer ik hem zelf wel.

Dat zou betekenen dat ik bijna zelf een vliegtuig moet afhuren als ik terug ga, want ik weet wel hoe het eindigt.

Dan maar helemaal niks doen?? Nee, dat kan ik ook niet.

Natuurlijk heb ik in de zomervakantie al mijn best gedaan voor Thea en heb ik een prachtig bedrag voor haar opgehaald. Ik steun Ariadne met haar zwerfdieren en zo zijn er nog wel meer kleinere projecten waar ik financieel of met voer iets kan betekenen.

In de maand oktober valt natuurlijk dierendag. De maand waarin alle stichtingen en organisaties die zich inzetten voor het welzijn van het dier zich mogen laten horen.

Er was al meerdere malen een oproep via het dierenasiel binnen gekomen of mensen alsjeblieft wilden helpen met collecteren.

Tja, als fosteren niet lukt en wekelijks helpen op dit moment ook nog niet dan is collecteren toch het minste wat ik kan doen! 

Vandaag heb ik de bus en de papieren opgehaald. Ik ga een deel langs de deuren en zal vooral naar bedrijven en restaurants gaan om een gift te vragen.

Ik ga mijn best doen en hoop dat ik veel ophaal zodat er weer een hoop dieren geholpen kunnen worden!

Het mag in de krant

Vandaag ben ik voor het eerst zo maar eens op een door de weekse dag naar het strand geweest.

Niet met één van de kinderen in de middag, maar zo 's morgens vroeg met een vriendin.

Dat was de allereerste keer sinds wij hier wonen!

Het mag in de krant dat ik zo waar eens de rust nam om te genieten van dit uitzicht,

van het even niks doen en van de zon. En het was heerlijk!

Maar tjonge, ik doe er gewoon meer dan een half jaar over om mijn Nederlandse dwang tot lijstjes afwerken los te laten. 

Ik weet dat ik moet genieten, maar het is soms best moeilijk. Hoe kan ik nou op m'n gat op het strand gaan liggen als manlief hard aan het werk is en de kinderen blokken op school!

Ik vind dat ik dan ook iets "moet" doen en daar valt naar het strand gaan niet onder. Dan gaan we maar weer aan de poets of andere dingen doen die moeten gebeuren.

Vandaag heb ik ervaren dat genieten ook bij het lijstje "moeten" hoort.  Daar krijg je energie van en helemaal geen schuldgevoel. Ik heb me voorgenomen dit vaker te doen.

We zijn benieuwd

Het muggenprobleem hier op het eiland is best een groot probleem.

De muggen brengen nu al twee ziektes deze kant uit en behoudens dat zijn de muggenbulten ook zeer hinderlijk.

Nu vertelde ik van de week al dat er in de wijken gif gespoten werd. Helaas komt dan niet een heel wijk aan de beurt, maar een paar straten in genoemd wijk.

Tja dat zet nog geen zoden aan de dijk. Overal zitten muggen en iedereen heeft er last van!

Wat nu? Nou vandaag kwam daar misschien zo maar eens het antwoord binnen rollen.

Op de geweldige site durf te vragen Curacao werd ook het gifspuitbeleid van de overheid besproken.

Tot er opeens iemand vertelde dat er sinds 25 september een nieuw apparaatje op de markt was.

Uitgevonden door studenten van de universiteit van Wageningen.

Sinds vandaag werden ze op het eiland verkocht en dat werd dus even vermeld.

Er werd ook een filmpje bij geplaatst wat de werking laat zien wat het apparaat.

Voor de liefhebbers hier de link; 

http://youtu.be/LR2_LbCvsxI

Vandaag was er een life style beurs waar ze aangeboden werden. Wij hadden hier al bedacht dat we daar maar beter niet heen konden gaan. Na de vermelding op Facebook zal het wel heel druk zijn op die beurs en dan vooral bij dat ene standje.

Maar een collega van Erik en zijn vrouw gingen wel die kant uit en waren zo vriendelijk er één voor ons mee te nemen. 

Daar zeggen wij geen nee tegen! 

Wij hebben hem nog niet geplaatst, zij wel. Zie hier de foto hoe dat er dan uit ziet.

Nu zijn we natuurlijk heeeeeeel benieuwd of het werkelijk zo fantastisch is als dat beweerd wordt.

Ach, als je het niet probeert weet je het zeker niet. 

Relaxte zaterdag

Vandaag hebben we wat in huis gekeuveld.

Eerst wat boodschappen gedaan zodat ik op tijd kon beginnen aan de voorbereiding voor de bbq van vanavond. Ik vind het altijd erg leuk om zelf vlees en vis te marineren en salade te maken.

Tegen het eind van de middag kwam de visite en was alles ook klaar.

Wel zo lekker, dan hoef je eigenlijk de keuken niet meer in.

Omdat we nog niet onder onze palapa kunnen eten hebben de mannen onze grote eettafel naar buiten gesleept.

Er wonen nog te veel muggen in de palapa wat het niet aangenaam maakt om daar te eten.

Binnen eten is eigenlijk ook zonde, dus tafel naar buiten, barbecue er naast en klaar.

We begonnen pas rond 19.00. Niet erg, maar om 21.00 begint hier automatisch het dripsysteem wat onze tuin vooziet van water.

De barbecue stond in de gevarenzone dus werd er een wekker gezet om er aan te denken de barbecue van het gras te halen.

Wij zouden niet nat worden, zo ver kwam die straal niet.

Nou, we hebben het geweten. Om 21.00 werden we allemaal zeiknat!!

Wat een giller en wat heb ik gelachen! Esther en ik zaten onder de tafel schuilend tegen het water terwijl de mannen het systeem probeerden om te draaien. 

Gelukkig waren we net klaar met eten en was de tafel al een deel afgeruimd, want echt alles was kleddernat!

Geweldig, echt even goed voor je lachspieren. En nat of niet maakt toch niet uit, je bent hier zo weer droog.